x

TÜİK’in 2018 Hanehalkı Bilişim Teknolojileri Kullanım Araştırması verileri ile yaptığımız analizler sonucunda aşağıdaki bilgiler elde edilmiştir.

Türkiye’deki hanelerin %16.2’sinde internete bağlanabilen cihazların bulunma olasılığı yüksektir. Bu sınıfı oluşturan hanelerin İstanbul(TR1),Ege(TR3),Doğu Marmara(TR4) ve Batı Anadolu(TR5) bölgelerinde yaşayan hanelerde yaşama olasılıkları yüksektir.

Türkiye’deki hanelerin yaklaşık %29.9’unda cep telefonu hariç diğer internete bağlanabilen cihazların bulunma olasılığı 0’a çok yakındır. Bu sınıfı oluşturan hanelerin daha çok Güneydoğu Anadolu(TRC)ve Ege(TR3) bölgelerinde yaşayan haneler oldukları söylenebilir.

İnternet bağlantısı olan cihazların bulunma olasılıkları en yüksek olan hanelerin Türkiye’deki hanelerin %10.5’i olduğu tahmin edilmiştir. Bu sınıfı oluşturan hanelerin en çok %23.45 oranla İstanbul(TR1)’de bulunan hanelerden oluştuğu söylenebilir. Yine Batı Anadolu (TR5),Doğu Marmara(TR4) ve Ege(TR3)’de yaşayan hanelerin de bu sınıfta  bulunma olasılıklarının diğer bölgelere göre daha yüksek olduğu kabul edilebilir.

İnternet bağlantısı bulunan cihazlar bakımından en dezavantajlı sınıf da ise cep telefonu dışındaki cihazların internet bağlantısının olma olasılıkları 0’a çok yakındır. Bu dezavantajlı sınıfı oluşturan hanelerin daha çok Güneydoğu Anadolu(TRC) başta olmak üzere Akdeniz(TR6) ve Ege( TR3)’de yaşayan hanelerin olma olasılıklarının diğer bölgelere göre daha yüksek olduğu görülmüştür.

Hanelerdeki internet bağlantı türü bakımından bir değerlendirme yapıldığında mobil geniş bant bağlantı türünün hanelerde en yaygın bağlantı türü olduğu söylenebilir.

Tüm bu bulgular Türkiyede NUTS_1 bölgeleri bakımından  Yerel Sayısal Uçurumun (Domestic Digital Divide) olduğu anlamına gelmektedir. Özellikle Güneydoğu Anadolu bölgesi en dezavantajlı bölgedir. Önerimiz internete erişim ve kullanım bakımından bu çalışmada belirlenen “zayıf” bölgelerin, geliştirilecek devlet politikalarıyla bu konuda desteklenmesidir.